Allereerst sorry voor het feit dat jullie allen steeds een mailtje kregen als wij aan het rommelen waren met onze foto's. Dat hadden we jullie willen besparen...

In Chiang Mai kan je veel activiteiten doen, zoals trekkings, raften, olifanten berijden enzovoorts. Wij besloten dit niet hier te doen, maar op een minder toeristische plek dieper de bergen in. Wij gingen wel mee met de 'flight of the gibbon', waarbij we een dagje aap konden zijn. We gingen net als apen van de ene boomtop naar de ander. Dit ging gelukkig wel safe, namelijk door te abseilen. Zo gingen we een hele route door de jungle, waarbij we soms wel 45 m naar beneden gingen. Het is een heerlijk gevoel, aap zijn....

De volgende dag gingen we een thaise kookles nemen, op het land buiten de stad. Daar hebben ze een kookschool waarbij ze op het land hun eigen groenten en kruiden verbouwen. Na uitleg over al die kruiden en vruchten die ze hier gebruiken, mochten we zelf aan de slag, te beginnen met de basis, namelijk een currypasta. We hebben veel geleerd en heerlijk gekookt, al zeggen we het zelf. Onze 5 gangen menu was wel wat teveel voor onze magen. Straks in Nederland gaan we een poging wagen het heerlijke eten van hier voort te kunnen zetten.

Verder hebben we in Chiang Mai een brommertje (125cc)gehuurd waarmee we de omgeving konden verkennen. Het is zo makkelijk hier in Thailand om je op die manier te kunnen verplaatsen, dat we het al vaker gedaan hebben. Zo zie je meer van de omgeving, die hier in Noord-Thailand heel mooi is. Bovendien vindt Jeroen het zeker niet erg om zo de haarspeldbochten te kunnen nemen.

Na Chiang Mai vlogen we naar Mae Hong Son, een kleine plaats vlakbij Birma. We vlogen met ongeveer 14 man met een klein propellorvliegtuigje. In Mae Hong Son zijn veel minder toeristen en de natuur is erg mooi, het is er erg relaxt.

We gingen vanuit hier een 2 daagse trekking doen, echt de jungle in. De eerste dag liepen we door het regenwoud naar een klein bergdorp, waar de mensen op zichzelf en elkaar zijn aangewezen. Ze verbouwen alles zelf en ruilen spullen met elkaar en met mensen van een naburig dorp. Zo hebben ze hun eigen economie. We bleven overnachten in het dorp, bij de mensen thuis. Het huis is van bamboe gemaakt, en staat op houten palen, verder zijn er geen andere materialen gebruikt. In het dorpje loopt alles door elkaar heen, langs de huisjes: honden, katten, varkens, kippen, buffels, puppies, biggetjes. 's avondsaten we met de hele familie op de grond, en daarna werd op de zelfde plek onze slaapplek klaar gemaakt. Gelukkig aten we redelijk goed, en het viel nog mee dat we geen aap of rat aten, want dat doen ze daar ook. We waren er zelf getuige van dat ze een dode rat op een stokje spietsten en boven het vuur hielden. Trots lieten ze nog een apenkop zien, die ze onlangs hadden gevangen en buit hadden gemaakt. Alles was erg primitief, wel bijzonder om mee te maken.

De eerste dag vonden we al zwaar, maar de tweede was echt het toppunt. Wij zijn misschien niet de meest ervaren wandelaars, maar op zich hebben we de incatrail in Peru zonder problemen gelopen. Maar dit was pas echt zwaar. Onze gids, Mr Dam, liep erg snel en verwachtte dat van ons ook. Het was allemaal supersteil en totaal begroeid. Het pad was nauwelijks zichtbaar. Zo gleden we over zand en losse bladeren naar beneden, liepen over bamboebruggetjes en klauterden over stenen. Uiteindelijk kwamen we bij een rivier waar we steeds doorheen moesten waden, tot onze middel in het water. We kwamen onderweg nog bij een prachtige waterval. Het was voor ons een hele prestatie dat we aan het eind van de dag bij het eindpunt kwamen (het moest ook wel, want wat wil je anders in de jungle, waar we echt niemand anders tegen zijn gekomen). We zijn nog nooit zo vies en gesloopt geweest!

Vanuit Mae Hong Son hebben we ook de omgeving nog verkend. We kwamen bij een dorp waar long-necks wonen; vrouwen rekken hun nek op met ringen. Het is voelt wel een beetje raar om daar zo rond te kijken, alsof je aapjes aan het kijken bent. Later hebben we de omgeving nog van iets grotere hoogtemogen bekijken: vanaf de rug van een olifant. Leuk, maar na een half uurtje ook wel gewoon saai.

Na Mae Hong Son kwamen we in Pai, wat niet echt onze plek was. We zijn de volgende dag meteen weer weg gegaan, terug naar Chiang Mai, waar we het zo naar onze zin hadden. Van hieruit zullen we morgen terugvliegen naar Bangkok, om dan naar Cambodja te kunnen gaan. Benieuwd hoe dat zal gaan!