We hebben een paar dagen in Kuala Lumpur rondgelopen en genoten van het feit dat het zo anders is dan wat we tot nog toe in Azie hadden gezien: Een grote ontwikkelde stad met veel hoogbouw, architectonische hoogstandjes en dure winkels. Ook maakten we kennis met de Maleisische keuken, die naar ons idee nogal een mengelmoes is van indonesisch, aziatisch en indisch. Lekkerder dan de vietnamese keuken.

Na Kuala Lumpur vertrokken we naar het oudste regenwoud: Taman Negara. De reis er naartoe was ook totaal anders dan we gewend waren: het ging allemaal heel soepel en de bus had zeer luxueuse stoelen. Het laatste stuk gingen we met de boot, wat een erg mooie tocht door de jungle was. De dagen daarna hebben we gewandeld in het regenwoud. Het was erg bijzonder om te horen welke geluiden er allemaal gemaakt worden. Helaas hoorden we geen apen ofzo, maar het geluid dat de krekels en andere krekelachtigen maakten was enorm, een echt concert. Soms was het geluid zo hard en schel dat het naar ons idee gewoon een cirkelzaag was. Ook waren we onder de indruk van de enorm grote en hoge bomen. Het was erg warm met een hoge luchtvochtigheidsgraad, waardoor we na een aantal dagen verlangden naar koeler weer. Dat konden we in de Cameron Highlands verwachten, dus dat was onze volgende bestemming. Het was er inderdaad een stuk aangenamer, hoewel het daar toch een stuk warmer was dan normaal (normaal=20-25 graden). In de Cameron Highlands is het weer zo anders dan in de rest van Maleisie, dat er hele andere planten groeien, en er kan ook veel verbouwd worden. Hier vind je dan ook veel, heel veel theeplantages en aardbeien. De theeplantages maken dat alle bergen er uit zien alsof ze bekleed zijn met groen tapijt, echt prachtig. We hebben met een brommer de omgeving kunnen verkennen en kunnen genieten van het rijden door de theeplantages. En natuurlijk de thee zelf uitproberen. Ja, we hebben daar regelmatig thee met taart genuttigd....

We waren van plan naar een eilandje te gaan in het noordwesten van Maleisie, maar omdat we hele goede verhalen hoorden over de Perhentian Islands, besloten we daar naartoe te gaan. Het ligt in het noordoosten. Onderweg naar de plaats vanwaar de boot zou vertrekken, sloeg het weer om. Er kwam af en toe regen en het waaide erg hard. Eenmaal op de boot op open zee merkten we dat het wel heel slecht weer was: de golfen waren hartstikke hoog en we maakten enorme klappen op het water, alsof de boot doormidden zou breken. Binnen enkele seconden waren we door en door nat. Het was geen leuk tochtje, maar achteraf kunnen we er wel weer om lachen, maar natuurlijk alleen maar omdat we veilig aangekomen waren. Na een paar dagen knapte het weer op en konden we genieten van het prachtige eilandje. Je kan er niets doen, alleen maar relaxen, beetje snorkelen en zwemmen. Nu konden we ook pas zien hoe blauw de zee hier is! In de namiddag zagen we de vissers hun vangst komen afleveren bij de restaurantjes, zodat we 's avonds een heerlijke vis-BBQ konden hebben op het strand, etend met onze voetjes in het zand. Heerlijk! We vonden het een erg fijn eiland met een leuke sfeer. Maar na een paar dagen gingen we weer verder, terug naar Thailand. Daar zouden we nog van onze laatste 1 ½ week genieten op een aantal eilandjes. Na 2 dagen kwamen we aan op Ko Lanta, met een mooi groot strand. Het eiland hebben we nog verkend met een brommer, zoals voor ons nu gebruikelijk is geworden. Dat hebben we ook op Ko Pha Ngan gedaan, wat onze volgende bestemming was. Nu zijn we op Ko Tao, een duikerseiland. We hebben hier niet gedoken, maar wel gesnorkeld. En dan over een paar dagen weer terug naar Nederland, en hebben we een fantastische reis achter de rug! Maar ook wel weer heerlijk om terug te gaan.