Na Noord Thailand zijn we weer richting Bangkok gegaan, om van daaruit de grens over te gaan naar Cambodja. We hebben helaas niet genoeg tijd om cambodja heel uitgebreid te doen, dus we doen alleen de toeristische gebieden, te beginnen bij Angkor Wat. Dit is een heel groot gebied met allerlei oude tempels, wat heel erg mooi en groots was. Het is het grootste religieuse complex ter wereld, en vroeger een erg machtig imperium. Hier hebben we een paar dagen ons in een andere tijd gewaand, daarna gingen we verder naar de hoofdstad,Phnom Penh. Deze stad is vooral een stad van de geschiedenis. We hebben hier meer gehoord en gezien over de geschiedenis van Cambodja, die erg indrukwekkend is. Vooral de begin jaren '70, de tijd van de Rode Khmer, heeft hierdiepe sporen achter gelaten. 1/4 van de bevolking is toen uitgeroeid. We zijn bij een gevangenis van de Rode Khmer geweest, waar ze veel konden laten zien van de vreselijke dingen die toen gebeurd zijn. Ook zijn we bij de bekende Killing Fields geweest, waar veel massagraven zijn. Het is zo bijzonder om in Cambodja rond te lopen en vooral jonge mensen te zien, en bij de ouderen die je ziet, vraag je je steeds af: ' wat heb jij allemaal meegemaakt?' En toch is Cambdoja het land van de lach! (Behalve bij de grensovergang met Thailand, waar ze ronduit vreselijk zijn en proberen je een poot uit te draaien).

Via de prachtige Mekong Delta gingen we per boot Vietnam in, waar we nu in Saigon aangekomen zijn. We hebben een paar dagen op en rond de Mekong geleefd, wat heel erg mooi was. Zo grappig om te zien dat de mensen hier ook echt op en aan het water leven. We hebben drijvende huizen gezien, drijvende markten, kinderen die poepen in de Mekong, het water wordt tegelijk gebruikt om je in te wassen of het eten in te wassen. Hier kan het allemaal. Gelukkig hadden wij een gewone douche, maar we weten niet hoe ons eten klaargemaakt is......

Hier in Saigon hebben we ons wat meer verdiept in de Vietnam oorlog. Er is een heel indrukwekkend museum over die oorlog. Wij zijn misschien naief, maar we hebben ons nooit beseft hoe gruwelijk de Amerikanen zich toen gedragen hebben! En ja, we zien het nu van een kant, maar toch. Wat een martelingen, en de chemische troep die ze over het land uitsproeiden! Ze gebruikten vooral Agent Orange, waarvan dioxine het belangrijkste bestandsdeel is. Een eetlepel is genoeg om een stad met 8 miljoen inwoners te verwoesten. Hierdoor zijn natuurlijk heel veel mensen overleden en ziek geworden. Maar het is zelfs zo dat dit gif tot 3 generaties nawerkt. Er worden nog steeds veel kinderen geboren met grote afwijkingen. Ja, ook Vietnam kent een indrukwekkende geschiedenis, want de oorlog met de amerikanen was het laatste, maar niet het eerste. Ook hier is de bevolking heel jong, hoewel in Cambodja nog jonger.

Dan nog even wat luchtigers:

Het verkeer is hier een bezienswaardigheid op zich! De hoeveelheid scooters die je hier ziet! Tussen alle scooters door moet je proberen over te steken, want verkeersregels kennen ze hier niet. Tot nu toe gaat het allemaal nog goed. Maar het schijnt nog erger te kunnen: Nu is het TET, vietnamees nieuwjaar, waarbij iedereen de stad uit gaat, naar z'n familie. Dus hoe het hier over 1 week eruit ziet? Weten niet of we dan uberhaupt nog kunnen oversteken....

Vanwege TET zijn alle bussen en treinen volgeboekt, dus we zitten hier iets langer dan we gehoopt hadden, hoewel het ook wel leuk is om hier TET mee te maken. We verwachten dat vanavond het echte feestgedruis gaat beginnen, maar weten eigenlijk niet of het heel erg op straat gevierd wordt, of vooral bij de mensen thuis. We gaan het meemaken.....